Leeftijd van 29, geen kanker, verwijderd mijn borsten toch - Huffington Post (blog)

Veel mensen in mijn leven hebben onvoorwaardelijke steun van mijn keuze te verduren een preventieve borstamputatie getoond, sommige hebben opgenomen, "maar ik weet niet als ik kon heb dat gedaan als ik jou was." Weinigen hebben getoond externe afkeuring en wijsheid. Als er iemand dit leest die zo'n keuze als radicaal en onnodig beschouwt, ik zeg dit voor uw eisen--zorgvuldig, zonder woede: een ouder was niet verloren door u aan kanker voor haar te weten. U de kans om haar hebben erkend niet wensen en troostte haar in een tijd van grenzeloze ongemak. En je hoefde niet die wens in vervulling, met een u dwaas minst verwacht wanneer uw neef, op de leeftijd van 30, werd gediagnosticeerd met borstkanker. Of misschien je kan niet begrijpen dat als het groene lint is opgenomen opzij wanneer allermeest naar de echte f * ck kanker knuffels zijn al gezien, wat overblijft is een vrouwelijke zit bij haar bed. 1 door 1, ze neemt zes lelijk geneesmiddelen die zijn vervaardigd uit wat die ze niet leren over. Maar ze worden genomen door haar omdat haar hen aan haar voorgeschreven en ze enigszins gewoon komen samen met de aanbieding die zegt: "Dit is ongewenste en beangstigend maar mensen overleven dit elke dag. Je bent een van de belangrijkste, u zult overleven, en aan het einde zult u een borst kanker boog pin op uw handtas. " Wat u zeker niet realiseren is dat onder de vertrouwde, commerciële toplaag van kanker strijd die in margaritas met vriendinnen vermindert, er nog een andere laag is. Alleen is het niet alleen een niveau. Het is precies om het even wat dat u bestaan uit, en het rustig vertelt je dat dit is eigenlijk de dezelfde dood die gemarkeerd zijn X via elk gedeelte van je hart veel te lang geleden. Het is de angst die in bars of op de sportschool of een verjaardagsfeestje niet spreken, maar in plaats daarvan woont in de lucht zwart Japanner. Het is bloed dat pompen met zijn vuisten gesloten strak. Het is de terreur die uw vrienden en familie te raken of te verlichten aangezien u zich voorstellen dat het er niet is, en dat is elke dag hoe je gekleed niet krijgen. Misschien hebt u nooit overwogen dat toen de nieuwigheid van het krijgen van opvallend kalende, van een vertegenwoordiging van de strijd en een agent van moed weg, draagt dat mijn broer alleen een vrouw waking was up in de starkness van ochtend voorgelooide onthaarde naast een man die spoedig haar zou scheiden. U overwogen nooit dat wanneer u een mastectomie na een diagnose van kanker hebt, niet alleen u vallen laat uw borstweefsel en borst gevoel, maar het is ook suggereren dat je tepels ook worden afgeschaft. En om te bouwen nieuwe je gewoon doen en hebben een paar verschillende kleinere procedures. Last but zeker not least, je niet begrijpt wat 29 behandelingen van straling en 25 sessies van chemotherapie lijkt. Het is niet alleen vier-daagse periodes van niet aflatende braken en warme rood, blaarvorming van de huid. Het is dat er na uw randen duidelijk waren meer kanker is in uw lymfeklieren. Het heeft geliefde god laat dit zij het. En dan god terug niet beantwoorden, maar een arts zegt aan u op een dinsdag dat je niet in een positie om kinderen te krijgen. Het is een grote verandering die door elke deel van jezelf kammen, en het blijft voor eeuwig in u. En dan, ik kreeg een bloedonderzoek. En ze zei er is een bijna 90% kans dat me zou kunnen zijn. Ik woonde met mijn tante Reggie en haar 16-jarige dochter, terwijl mijn tante was ondergaan therapie voor kanker die was verspreid door haar lichaam, door haar lichaam, toen ik 22 was. Het was kanker die alleen beschikbaar zijn in haar borsten waren. Binnen een jaar, ze gepasseerd op, na tijd van oplossingen en niet te rechtvaardigen pijn wat eventueel zou kunnen worden gezien. Mijn neef Mary-Anne heeft geduurd eierstokkanker naast twee borst kanker incidenten. Dit zijn zowel mijn moeder zusters. Mijn moeder overleed aan borstkanker toen ze 36 was. Mijn neef Mary-Anne is de enige zus met kanker die de gelegenheid gehad om Neem de BRCA-gen controle, en ze positief getest. Derde broer van mijn moeder, tante Laurie, die nooit had kanker, negatieve getest. Zijn stabiel en gecontroleerde celgroei dat wordt gewaarborgd door de genen BRCA1 en BRCA2. Testen van positief verwijst naar een mutatie van deze genen die betrekking heeft op met name ovariële en borstkanker. Van mijn twee zussen en van mij, slechts mijn oudste zus Amanda getest negatieve. Onlangs, vond ik een dagboek die ik hield in het zesde leerjaar. Een pagina alleen dit lezen: "Ik ben niet zeker wat kanker is maar ik denk dat ik weet wat het denkt als." Net als in veel andere families, de grote "C woord" in onze gevuld met afgelopen en zwaar versierd met verdriet en woede. Ik was BRCA1 goed nadat mijn zus diagnose geroerd een schijnbaar bodemloze pot van natuurlijke gevoelens leren. Toen ik werd opgeroepen te ondergaan een met reconstructieve chirurgie, ik huilde. En hoewel ik zei tegen mezelf ik zou opties, het deel van mij--het deel als mijn zus met behulp van de x gemarkeerd--dat deel al wist ik niet. Ik deed alsof hij voor 90 dagen, er is iets om te overwegen. Ik deed dat deel van mijn normale vrouwelijkheid verliezen niet een kleinere kwestie dan de waarschijnlijkheid was van een groei. Ik vroeg me af als ik deed mijn mogelijk toekomstige kiddies een slechte dienst bewijzen door weergave unequipped mezelf om borstvoeding te geven. En ik zei tegen mezelf dat eventuele negatieve beslissingen gemaakt door potentiële toekomstige vriendjes echt kritisch waren. Toen ik 19 was, de meeste van mijn rug was gefuseerd met twee titanium staven als corrigerende gevolg van ernstige spinale kromming ik geproduceerd op 11 gespeld aan elke kant. Ongeacht een succesvolle operatie geïdentificeerd ik echter mijzelf als verminkt, onaangename, misschien niet gebruikelijk. Het leek dat het hebben van het weefsel van mijn borst verwijderd alleen de lange lopende ergernis die ik had met mijn menselijke anatomie zou kunnen toenemen. Ik Googled voor en na foto's van vrouwen die reconstructieve chirurgie, terwijl ingebeelde slaapkamer omstandigheden van ontevreden mannen uitgevoerd in mijn eigen hoofd had. Voor veel te lang, ik wilde worden in een gewone menselijke lichaam dat had niet nodig om te worden geknoeid en longed om te voelen in mijn huid. Het voelde als een ander litteken alleen maar mij verder verre van leiden zou. Na verloop van tijd, ik aanvaard de waarheid van de genetische mutatie en mijn chirurgie voorzien van de exacte dezelfde artsen die mijn zus heeft uitgevoerd. De weken nadat ik terug van een medische faciliteit waren nog enigszins moeilijk; mijn borst was bijna zo ongewoon als ik gedroomd dat het zou zijn. Maar mijn verbeteringen hebben afgezwakt en vestigde zich in mijn lichaam en onderdeel van wie ik, jaarlijks later ben geworden. Ze zijn een nieuwe illustratie van mijn vrouwelijkheid, belangrijke van een vrouw keuze om voor zichzelf te zorgen. Meer en meer, herken ik mijn borsten voor hun phoniness, voor hun mindlessness silicium. Aangezien het impliceert dat zij te stom om te kwetsen me. Ze zijn mijn eenvoudige, zeer vrienden die mij leven informeren en blik geweldig in kleding hoe dan ook beperkt is en de enige echte belangrijke ding zou zijn om een goede tijd. Ik heb altijd wilde geloven manier. En in termen van mannen zijn bezorgd, dat het is dan ook eenvoudig. Alles wat ik heb te doen is liefde mijn nieuwe lichaam, en op zijn beurt, de juiste persoon zal precies het zelfde doen. Nu, dit is gewoon niet gewoon iets wat die ik heb geaccepteerd. Deze wordt herkend door mij als een voordeel dat me zeer gelukkig maakt. Het gaf de gelegenheid aan mij te trotseren het lot herhalen om te treuren een en ook. Ook al werk niet uitgevoerd--een oöforectomie is gebaseerd op de trail vooruit als een preventieve maatregel voor eierstokkanker, die statistisch later in het leven--vandaag ontwikkelt, ben ik gegeven het onmetelijke voordeel van vrede, van het doen van alles wat dat ik kan om te wonen een gezond leven. Door vorige maand door mijn zus, Krista,, haar behandelingen zijn afgerond en vijf runs in een lijn ging terug naar duidelijk. Deze site zal niet mogelijk u informeren hoe gelukkig ik ben voor haar, of hoeveel ik had verwacht dat logeerpartijen totdat we een eeuw oud zijn. Of hoe dankbaar ik ben als onderdeel van een huishouden dat doet me denken aan hoe bijzonder van een geschenk is dit echt, van dit zeer delicate, mooi leven. Er is een ingrijpende lichtheid binnen onze familie die ik niet heb meegemaakt. We hebben overwonnen. Voor het moment, hebben we overwonnen. En dat is dat alle iemand ooit daadwerkelijk heeft het voordeel van. Elk artikel en elke vrouw die wordt geconfronteerd met de kans op een preventieve borstamputatie is totaal verschillend. Unieke details op waarde vindt u voor elke persoon. Vergeet niet te benaderen wat arriveert met deze bijzondere helemaal ingewikkeld en niet te vergeten kostbare en lastige situatie van een selectie tussen uw borsten en uw huidige welzijn en vrede van de geest wordt gegeven. Soms, ik voelde me alsof ik werd in een val van de medische zaken, maar het bewijs in mijn familie geschiedenis sterk genoeg om te leren is dat de gevaren reëel zijn. Ironisch genoeg, chirurgie voelde de eenvoudigste manier om mezelf te verwijderen uit de dubieuze wereld van kankertherapie terwijl nog steeds praktische. Als dit een keuze die u maakt zijn kan, zou het enige advies dat ik kan eventueel ooit geven vertrouwen jezelf. Afstemmen op je zelf. U zult begrijpen wat keuze is beter voor u; leren in je tijd. Ik zal me niet voorstellen dat mijn mijn een betreur ik ooit kan worden. Dana Clark volgen op Twitter: www.twitter.com/kaleforyoursoul